Olanlar

10/03/2025

Ölen kedimi özlediğim bir günün akşamında hikayeme ölen kedimin fotoğrafını koyduktan sonra resim çizmeye karar verdim. Bu yapacağım resim onun ölümünden sonra yapacağım ilk resim olacaktı. Elimde hazır bir referans bulunduğu için kendi portremi çizip referansa uyarladım. Bu esnada Onsra mesaj attı.

Kedimle ilgili hikayelerimden birine "r.i.p" yazmış. Teşekkür ettim bende. İsmini yazdı ardından. Okunuşundan kaynaklı baş harfinin farklı yazıldığını zannediyordu. İsmini unutmamış... Yazılışını bilmediği için onu düzelttim. Sonra resme devam ettim. Pek beklediğim gibi olmadı ama yine de çok güzel oldu. Resmi paylaştıktan sonra uyudum ama birkaç saat sonra uykum bölündü. Saati kontrol edeceğim esnada Onsra'dan mesaj geldiğini gördüm.

Birkaç cümle yazıştıktan sonra beni görüntülü aradı. Başta bir süre bekledim belki eli çarpmıştır diye. Sürekli böyle oluyor değil mi? Kendi isteğiyle beni arayabileceğine hâlâ inandıramıyorum kendimi. Israrla çalmaya devam edince açtım telefonu. İyi miyim diye merak etmiş. Yine... Ciddi anlamda hayatımda sahip olduğum en güzel şeylerden birisi kesinlikle o. Ben demeden beni merak ediyor. Bu çok değerli benim için. Çünkü... Kimse benim gerçekten nasıl olduğumu merak etmiyor. Hastalıklı bir zihne sahip olduğumu bile bile...

Kedimi yeni öldü sanmış. "Altı ay oldu." dedim. "Bilseydim seni yalnız bırakmazdım o dönem." dedi. Biliyorum, asla yalnız bırakmazdı beni. Asla o dönem yapayalnız hissetmezdim onun sayesinde. Kendisi niye kötüydü onu anlattı. Sakatlık geçirmiş. Bacağı ve kolu kırılmış, omzu çıkmış, boynu incinmiş. Hastanede yatmış bir süre. On beş bin dolar borçlanmış. Dört tane araba almış ve biri kazaya karışmış. Oradanda baya masraf çıkmış. Bu süreçte çok yalnız hissetmiş. Çoğu kişiyi hayatından çıkarmış. "İnsan kötü gününde kimin ne olduğunu daha iyi anlıyor." dedi.

Altı ay tır şoförlüğü yapma planı varmış. Bu yüzden birkaç sayfa şey ezberlemesi gerekiyormuş. Bunun için sınava girecekmiş sanırım. Öyle kısa bir konuşma geçti işte aramızda. Yeni yeni toparlanıyormuş benim gibi. Birbirimize "dikkat et kendine" dedikten sonra kapattık telefonu.

Onu uzun zamandır görmemiştim. Bir fotoğraf dahi yoktu. O yüzden bakabildiğim kadar çok baktım ona. Öyle özlemişim ki...