Normal Biri Olmak

29/01/2026

Şuan saat 04:31... Siz bunu ne zaman okursunuz bilmiyorum. 2026 için yazacağım ilk yazının -soru cevap etkinliğini saymazsak- Onsrayla bir anım olmasını çok istemiştim. İşler istediğim gibi gitmedi. Hatta yılın ilk gözyaşlarını döküyorum şuan.

Yaklaşık bir saat önce bir sohbet grubunda bir konu tartışılıyordu aşk üstüne. Bende kendi fikirlerimi belirttim. Satürn'den ilham alarak yaptığım resimler, bu resimlerimin terapi sayılması ve tedavimde büyük rol alması, odamda fotoğraflarının asılı olması gibi şeyler. Bir de bazı eski arkadaşlarımın ve eski sevgililerimin "Bu benim için çok özel, ne olursa olsun sakla." diyerek verdiği hediyeleri hâlâ saklıyor olmamı anlattım. İpler koptu orada.

Hediyeleri saklayamazmışım, hele ki onun için özelse asla saklayamazmışım. Hepsinin çöpe gitmesi gerekiyormuş. Neden? Bir gün geri isterse çöpe attığımı duyunca üzülmez mi? Sonuçt aonun için çok kıymetli bir şey ve bana güvenerek vermiş. Neden atıyorum? Aramızda çok çok kötü bir şey geçmediği sürece kalabilirler bence.

Satürn'ün fotoğrafları asılı olamazmış. Ondan ilham alamazmışım. Bu ilişkim olduğunda aldatmaya girermiş. Neden? O sadece eskiden hoşlandığım biri değildi ki. Zihnimi, psikolojimi anlayan tek arkadaşımdı. Neden bunlar sorun olsun ki? Ne gibi bir sorun olabilir? Neden aldatma olsun?

Karşımdaki kişiye onu sevdiğimi söylüyorsam önemli olan bu değil midir zaten. Diğer şeyler, geçmişte olanlar neden sorun olsun? Geçmiş geçmişte kalmadı mı sonuçta? Geçmişimden gelen tek şey Satürn ve onun gelme nedeni yaşamı çok sevdiği halde aniden ölmesi üzerine onun ruhunu yaşatma isteğim. Anısını yaşatmak neden koca bir sorun olsun ki?

Konu burdan benim ne kadar garip biri olduğuma evrildi. Düşünce ve davranışlarım asla "normal" değilmiş. Normal... Bana "Hayatın yaşamından koparılmayı gerektirecek kadar garipsin." dediler. Yaşamdan koparılmak... Öldürmek yani? Normal biri olmadığım; normal düşünmediğim ve normal davranmadığım için ölmeliyim yani, öyle mi? Kurdukları her cümle geçmişimin karanlığında saklı kalmış iğrenç pisliklerin kurduğu cümlelerin birebir aynısıydı. Yine ölmem gerektiği söyleniyordu. Yine normal olmadığım vuruluyordu yüzüme.

Normal biri olmak... En çok bunu isterdim hayatta. Herkesin normal kabul ettiği olmak... "Normal" bir cinsel yönelim; "normal" bir düşünce yapısı, "normal" davranışlar, "normal" psikoloji... Liste uzayıp gidiyor. Peki ben bu listeden herhangi birine uyuyor muyum? Hayır.

Onsra'ya ucube bir yaratık olduğumu söylediğimde bana kızıyordu. Öyle olmadığımı söylüyordu. Yaratığım işte, ucube bir yaratığım. Hiçbir zaman normal biri olmadım. Hiçbir zaman normal kabul edilen davranışlarım veya düşüncelerim olmadı. Yaptığım her eylemin altında mantıklı bir sebep yatsa bile önemi yok, normal sayılmıyorsa bir hiçti hepsi. Normal biri olamadığım için özür dilerim. Normal düşünce yapısına sahip olmadığım için özür dilerim. Normal davranışlarım olmadığı için özür dilerim. Normallik algınıza uyum sağlayamadığım için özür dilerim. Ucube bir yaratık olduğum için özür dilerim.

Özür dilerim.

Özür dilerim.

Özür dilerim.

Özür dilerim.

Normal biri olmak...

Normal biri olmak için her şeyimi verirdim.