Geçmişimin Mezarı #2

Yıl 2017

Başta her şey normaldi. Tüm sınıfla aram iyiydi ve istediğimde konuşabileceğim birilerini rahat bulabiliyordum. Zamanla bu durum değişti. Konuştuğum kişilerin bakışları gibi tavırlarındada büyük değişiklikler olmuştu.

Sebebini bilmediğim bir şekilde sınıfın çoğu bana düşman kesilmişti. Kavga mı etmiştik? Onları terslemiş miydim? Farkında olmadan onları sinir edecek bir şey mi yapmıştım? Hayır. Hiçbir zamanda gerçek nedeni öğrenemedim. Angela'nın okula geldiği günlerde bir problem olmuyordu fakat onun gelmediği günler okul adeta bir cehenneme dönüşüyordu. Kelimenin tam anlamıyla bir cehennem..

Bir gün çıkan bir kavgayı daha fazla büyümeden önlemek istediğimi hatırlıyorum. Niyetim kötü değildi ama ne hikmetse o öfke birden bana yöneltilmişti. Öğretmenler masasıyla onun önündeki sıranın arasındaydım. Kızlardan biri üstüme üstüme geliyordu. "Bana bak, sen çok şımarıyorsun. Yüz verdik diye tepemize çıktın iyice. Seni bir elime alırsam yaşatmam." dedi ve saçımı tuttu. O ana dair hatırladığım tek şey beni yere serdiği ve tüm sınıfın sesini çıkartmadan bizi izlediği. Ne acınası. Otuz kişilik sınıftan bir kişi bile araya girip "Sen ne yaptığını sanıyorsun?" diyemedi. Başıma ne geldiğini hatırlamıyorum. Beynim bu acı verici anıyı kilitleyip en ücra köşelere sakladı anlaşılan.

Zaman zaman duş almak için banyoya girdiğimde vücudumun çeşitli yerlerinde morluklar görmeye başladım. Dokunduğumda acımıyordu ama o morlukların oluşması için büyük darbeler almış olmam gerekiyordu. İşin garip kısmıysa bu morluklar normal şartlarda gözle görülemeyecek yerlerde olmasıydı. Bu morluklardan aileme bahsettim mi peki? Hayır. Bahsetsem ne diyebilirdim ki? Sonuçta hiçbir şey hatırlamıyordum.

Koca bir yarım dönem geçti ve geride kaldı. 2018 yılına girdik. Karneler alındı, tatile girildi. Tatil dönüşüyse sınıfta yeni birileri vardı. Farklı okullardan gelmişlerdi. İşte yapbozun dağınık parçalarını bu yeni gelen kızlardan biri sayesinde birleştirmeye başlamıştım.